W czerwcu 1924 Wielki Churał (parlament) ogłosił powstanie Mongolskiej Republiki Lud. i uchwalił pierwszą w dziejach M. konstytucję, która zakładała (podobnie jak późniejsze — z 1940 i 1960) budowę ustroju socjalist. i oddzielała religię od państwa. Pozytywnym przemianom (zniesienie stosunków feudalnych, rozwój rolnictwa, nowa polityka podatkowa, oświata) towarzyszyła bezwzględna likwidacja przeciwników politycznych. Wpływy i przywileje kleru lamajskiego ograniczano stopniowo (zniesienie kośc. własności feudalnej nastąpiło dopiero pod koniec lat 30.). W latach 1938–39 podjęto ofensywę przeciw mongolskiemu Kościołowi, w efekcie czego przestał on właściwie istnieć. Już 1934 zainicjowano zabiegi izolacji wyższego kleru od zwykłych lamów. W 1936 zakazano oddawania dzieci do klasztorów rodzinom mającym mniej niż 3 synów. Klasztory zamykano i burzono. Działania te wywołały opór, czasem przybierający drastyczną postać (ruch konspiracyjny, akty dywersji, bunty, podczas których dopuszczano się ogromnych okrucieństw). Duchownych zabijano lub zamykano w więzieniach. Konstytucja z 1940 potwierdziła oddzielenie religii od państwa, przyznała obywatelom zarówno wolność wyznania, jak i swobodę propagandy antyreligijnej. W latach powojennych, dzięki sukcesom gosp., nastąpiło pewne złagodzenie reżimu. Zachowane obiekty sakralne otoczono opieką, odrestaurowano istniejące klasztory, uznając je za dziedzictwo narodowe. W latach 60. doszło także do pewnego odprężenia w stosunkach między państwem a wyznawcami lamaizmu. Członkowie kleru zaczęli brać udział w konferencjach buddyjskich i międzynar. kongresach pokojowych. Od pocz. lat 90. zachodzi proces odradzania się religijności tłumionej w czasach rządów komunist., zaznacza się obecność chrześcijaństwa w postaci niedużych grup, skupionych wokół misji katol. i protestanckich. Od 1997 otwiera się też kościoły dla prawosławnych, gł. pochodzenia rosyjskiego.