Obok nielicznych zwolenników „Wielkiej Mongolii”, która miała obejmować ziemie od Bajkału do Tybetu i od Tien-szanu do Mandżurii (tymczasowy rząd panmongolski, powołany 1919), pojawili się socjaliści i komuniści. Sytuację komplikowała obecność antybolszewickich oddziałów, wypartych z Syberii. Jeden z nich, pod przywództwem R. Ungerna von Sterberga, II 1921 odebrał Chińczykom Urgę i przywrócił w niej władzę bogd gegeena. W odpowiedzi na to Komintern zaaranżował powstanie Mongolskiej Partii Lud. (od 1925 Mongolska Partia Lud.-Rewolucyjna). Na jej pierwszym zjeździe (III 1921 w Kiachcie) wyłoniono Tymczasowy Rząd Lud. z D. Suche Batorem na czele, który zwrócił się do Rosji o pomoc w przywróceniu autonomii. Po zdobyciu Urgi nowy rząd przejął władzę z rąk ministrów bogd gegeena, którego jednak pozostawiono na tronie jako formalną głowę państwa (monarchię zniesiono dopiero po jego śmierci — 1924, proklamując republikę).