Uroczysta koronacja obrazu Matki Bożej z Guadalupe, której 1895 dokonał papież Leon XIII, stanowiła zwieńczenie tego procesu. Jednocześnie, pod wpływem encykliki Rerum novarum, meksykański Kościół katol. rozwijał działalność społ. na rzecz warstw najuboższych, której wynikiem było kilka kongresów społ. na pocz. XX w. Zdecydowanie antyklerykalne elementy rewolucji meksykańskiej (1910–17) doszły do głosu w postępowej konstytucji z II 1917 (ogłoszono m.in. laicyzację oświaty), co doprowadziło później do chłopskiego powstania cristeros (1926–29). Było ono reakcją na antyklerykalne rządy prez. E. Callesa (1924–28), podczas których doszło do zaostrzenia stosunków między państwem i Kościołem katol. w związku z wprowadzeniem w życie antyklerykalnych postanowień konstytucji. Również za rządów prez. L. Cárdenasa (1934–40) nie ustawały ataki na Kościół katol. (zamykanie świątyń, aresztowania i rozstrzeliwanie duchownych), włącznie z próbą (bezskuteczną) wprowadzenia socjalist. i ateistycznego systemu wychowania. Od 1940 Kościół katol. zaczął odzyskiwać swą pozycję polit. i społ., podważoną przez meksykańską rewolucję. Pod wpływem teologii wyzwolenia niektórzy biskupi meksykańscy zradykalizowali swą postawę (np. w diecezjach Chiapas, Tehuantepec, Tarahumara, Morelos), większość prezentuje jednak reformatorskie stanowisko. W 1990 M. nawiązał stosunki dyplomatyczne ze Stolicą Apostolską. Na mocy poprawki do konstytucji 1992 przywrócono Kościołowi katol. w M. prawa i przywileje skasowane podczas rewolucji 1917. W 2002 z pielgrzymką do M. przybył papież Jan Paweł II; 31 VII 2002 podczas mszy świętej w bazylice w Guadalupe dokonał kanonizacji Indianina Juana Diego.