W ustawie konstytucyjnej z 11 XII 1969 islam ogłoszony został religią państwową. W 1970 nastąpiła likwidacja obcych baz wojsk., skonfiskowano posiadłości Żydów i Włochów, eur. pracowników zastąpili Arabowie, gł. z Egiptu, jedynym dopuszczalnym językiem stał się arabski. W 1973 Al-Kaddafi ogłosił swój program polit.-społ., tzw. trzecią teorię świat. (opublikowana 1976–79 w Zielonej książce), stanowiący alternatywę dla „kapitalistycznego materializmu i komunistycznego ateizmu” i będący próbą połączenia islamu z populizmem i arabskim socjalizmem; powrót do zasad Koranu i odrzucenie obcych wpływów przybrało niekiedy skrajne formy (np. obcinanie rąk złodziejom). Stałą cechą polityki Al-Kaddafiego było dążenie do jedności arabskiej w postaci tworzenia unii lub projektów unii z różnymi państwami, gł. arabskimi, z których żadna nie została zrealizowana. Znaczną część dochodów państwa (z ropy naftowej) przeznaczano na zbrojenia, propagowanie islamu (zwł. w Czarnej Afryce) oraz wspieranie terroryzmu świat. (pomoc finansowa i bazy szkoleniowe na terenie L.). Rząd libijski wspierał Iran w wojnie iracko-irańskiej (1980–88), a także ekstremistyczne organizacje Palestyńczyków.