Mongolia, Mongol Uls, państwo w środkowowsch. Azji. Granice: z Chinami, Rosją. Stolica: Ułan Bator. Powierzchnia: 1566,5 tys. km2. Ludność: 2,7 mln (2001). Język urzędowy: mongolski. Przeważająca część ludności M. — ok. 96% to wyznawcy buddyzmu tybetańskiego (lamaizm), a ok. 4% — islamu (gł. Kazachowie) oraz szamanizmu i chrześcijaństwa. Na obszarze dzisiejszej M. człowiek pojawił się w epoce paleolitu. W paleolicie górnym M. stanowiła część terytorium, na którym kształtowała się żółta odmiana człowieka. We wczesnej epoce brązu plemiona zamieszkujące M. w większości obrały koczowniczy tryb życia. Pod koniec III w. p.n.e. powstał wśród nich silny związek plemienny Xiongnu, podbity w II w. n.e. przez plemiona Xianbi. W IV w. powstał związek Ruanruan. W 552 jego panowanie obalił lud turecki (zw. w nauce Turkami dawnymi lub orchońskimi). Lud ten, jako pierwszy w dziejach M., używał pisma, zw. orchońskim lub orchońsko-jenisejskim. W 774 został podbity przez tureckich Ujgurów, którzy za pośrednictwem Sogdyjczyków przyjęli manicheizm (status religii państw.), a wraz z nim nowe pismo, semickiego (aramejskiego) pochodzenia, przejęte później przez Mongołów i Mandżurów.