Powstanie Kościołów protest. w M. było wynikiem działań misji północnoamer., rozpoczętych 1869. Towarzystwa misyjne wielkich denominacji północnoamer. założyły m.in. wspólnoty metodystów, baptystów, prezbiterian, kongregacjonalistów, episkopalistów. Ruch zielonoświątkowy w M. pojawił się ok. 1910, a jego członkami byli gł. robotnicy rolni, powracający w rodzinne strony z pd. stanów USA. Do lat 50. nie zyskał większej popularności, w późniejszym okresie migracja tysięcy chłopów ze wsi do miast w następstwie zmian gosp. sprzyjała jego upowszechnieniu; obecnie zielonoświątkowcy stanowią aż 80% meksykańskich protestantów, m.in. Asambleas de Dios (Zgromadzenia Boże), Iglesia de Dios (Kościół Boży), Iglesia de La Luz del Mondo (Kościół Światłości Świata), Iglesia Apostolica (Kościół Apostolski). Według oficjalnych statystyk wzrost liczby protestantów (w tym zielonoświątkowców) jest większy niż przyrost liczby ludności (1900 — ok. 52 tys., 1980 — ok. 2,5 mln). W 1916 po kongresie w Panamie towarzystwa misyjne postanowiły podzielić między siebie terytorium M., aby ułatwić swoją działalność i utworzyć wspólne instytucje teol. i organy prasowe. Od 1920 podjęto próby założenia meksykańskiego Kościoła ewangelickiego (nie doszło do realizacji tych planów). W 1929 powołano Meksykańską Federację Ewangelicką (Federación Evangélica Mexicana), której rola ograniczyła się jednak do obrony protest. interesów w przypadkach konfliktu czy prześladowań. Współcześnie nie odnotowano poważniejszych prób zjednoczenia protestantów, podzielonych na dziesiątki wspólnot.